اعتراض يک تهيه‌کننده به اوضاع اکران فيلم‌ها




۱۴ام آذر ۱۳۹۶ ماشین و خودرو

تهيه‌کننده فيلم سينمايي «انزوا» با گلايه شديد از شرايط اکران و ناديده گرفتن حقوق فيلم‌هاي مستقل، از اعلام ناگفته‌هاي اکران و دست‌هاي پشت پرده براي نابودي فيلم‌ها و فيلمسازان مستقل صحبت کرد.

پيمان جعفري ـ تهيه‌کننده فيلم سينمايي «انزوا» ـ با گلايه از برخي رفتارها در برابر اکران فيلم‌هاي مستقل بيان کرد: در شرايطي که افرادي مانند من نه چشمي‌به وام فارابي دوخته‌ايم و نه از جايي ديگر وام گرفته‌ايم و با هزينه شخصي و از جيب خودمان اقدام به ساخت فيلم مي‌کنيم که عشق و علاقه ما است، عده‌اي با بي اعتنايي کامل تنها به دنبال رفع تکليف هستند و سر فيلم‌‎هاي مستقل در اکران به راحتي بريده مي‌شود.

وي افزود: متاسفانه تا مي‌خواهيم به شرايط اسفناک موجود اعتراضي کنيم، دوستان و مدعياني مصاحبه مي‌کنند که اوضاع اکران ارتباطي به ما ندارد و فيلم‌ها خودشان تقاضاي اکران در اين زمان را داده‌‍اند. سوال من از اين دوستان اين است که کدام تهيه‌کننده و سينماگري دوست دارد فيلم خودش را نابود کند؟ اوضاع اکران تبديل به محفلي دورهمي‌براي منافع عده‌اي خاص شده و بايد روند اکران مديريت شود.

جعفري تاکيد کرد: وقتي فردي تقاضاي اکران فيلمش را در شورا مي‌دهد شوراي صنفي بايد به همه جوانب اکران فکر کند، بايد به ترکيب فيلم‌هاي روي پرده فکر کند، بايد ببيند که در يک دوره‌ياکران، نمي‌شود يک فيلم جدي و داراي حرف را با سه فيلم کمدي اکران کند. مگر شوراي صنفي نبايد حافظ منافع صنف باشد؟

به گزارش ايسنا،اين تهيه‌کننده و مديرتوليد باسابقه سينما ادامه داد: متاسفانه در شرايطي که فيلم «انزوا» تازه داشت در اکران عمومي‌مسير خود را پيدا مي‌کرد، شوراي صنفي نمايش بدون توجه به مشکلات فيلم و اينکه فيلم در بين دو تعطيلي چند روزه اکران شده است، حکم به تغيير فيلم و جايگزيني يک فيلم کمدي ديگر به جاي «انزوا» کرده است.

وي افزود: من به هيچ عنوان نمي‌گويم چرا يک فيلم خاص را که البته براي اکران آن حرف و حديث زيادي هم بود را جايگزين فيلم ما کرديد، اما آيا تمام وظيفه اعضاي شوراي صنفي فقط حضور در جلسات هفتگي و تصويب پي در پي اکران فيلم‌ها است؟ آيا سينماي ايران ظرفيت اکران همزمان اين همه فيلم را دارد؟ دوستان يک جنگ و نزاع بين فيلم‌هاي روي پرده راه‌انداخته‌اند و بعد مدعي هستند اگر فيلمي‌نمي‌فروشد مقصر خودش است. مگر در اين آشفته بازار که حتي براي فيلم‌هاي ارزشي هم، گروه سينمايي در نظر نمي‌گيرند سينماي مستقل و جدي اجتماعي مي‌تواند نفس بکشد و حيات طبيعي خودش را ادامه دهد؟


مطالب پیشنهادی